Geçmişte ve günümüzde hükümetler her zaman para toplamanın yaratıcı yollarını buldular. Ancak bu vergiler zaman içinde çok değişti. Yüzyıllar boyunca hükümetler sakaldan örtünme hakkına kadar her şeye vergi koydu ve yetkililer bira, yatak ve hatta süpürge ödemelerini bile kabul etti.

Roma’nın İdrar Vergisi

Eski Romalılar idrarı amonyak içeriği nedeniyle değerlendiriyorlardı. Romalılar, kir ve yağın doğal düşmanını, çamaşır yıkamak ve hatta dişleri beyazlatmak için değerli buluyorlardı. Ve tüm değerli ürünler gibi bunun da vergilendirilmesine yönelik bir plan vardı.

İmparator Vespasianus (MS 69-79) umumi tuvaletlerde toplanan idrar ticaretini vergilendirerek oldukça iyi bir para kazandı. Ancak bazı zengin Romalılar bile bunu iğrenç buluyordu.

Suetonius, MS 120 dolaylarında şöyle yazmıştı: “Vespasianus’un oğlu Titus onu idrara vergi koymakla suçladığında, ilk taksitte aldığı paranın bir kısmını burnuna sürdü ve kokup kokmadığını sordu. Ve hayır cevabını aldı, ‘Ama yine de’ dedi, ‘idrardan elde edildi'”

Avrupa’da Sakal Vergisi

Avrupa tarihi boyunca birçok kez yöneticiler tebaalarının bıyıklarını vergilendirmeye çalıştılar.

VIII. Henry, 1535 yılında sakallara bir vergi getirdi. Ücret, sakal sahibinin toplumdaki yerine göre arttı. Sakallı Henry elbette muaf tutuldu.

Rus reformcu Büyük Petro da 1698’de sakal vergisi uygulamaya koydu. Avrupa eğilimli olan Petro, her yerde görülen Rus sakalını, ülkesinin durgun ve geri kalmış karakterinin bir sembolü olarak görüyordu. Sakallı erkekler önemli bir ücret ödemek zorundaydı ve sakallı kalma hakkını satın aldıklarını kanıtlamak için özel bir jeton taşımaları gerekiyordu.

İnsanın kökenine dair son yıllarda öğrendiğimiz 10 bilgi İnsanın kökenine dair son yıllarda öğrendiğimiz 10 bilgi

Osmanlı’da “Kan Vergisi”

Osmanlı yöneticileri, gayrimüslim tebaanın en değer verdikleri şeylerle, yani çocuklarıyla vergi ödemesini zorunlu kılıyordu. Korkulu aileler arasında buna “kan vergisi” deniyordu.

yüzyılın başlarından 17. yüzyılın sonlarına kadar yetkililer periyodik olarak Osmanlı yönetimi altında yaşayan ailelerden gruplar halinde Hıristiyan genç oğlanları alıp Müslüman yaptı ve padişaha teslim etti.

Çocuklar 5-8 yıl kadar askeri eğitim alırken aynı zamanda atölyelerde, çiftliklerde, gemilerde ve şantiyelerde devlet adına çalışıyorlardı. Akdeniz Üniversitesi’nden tarihçi Gülay Yılmaz, “Elbette onlar aynı zamanda seçkin Yeniçeri ordusunun da temelini oluşturuyordu” diye açıklıyor. “İmparatorluğun idari bürokratik seçkinleri ise çoğunlukla, yönetici olmak için saraylarda özel eğitim almak üzere toplanan ve ayrılan bu çocuklardan oluşuyordu.”

En azından genç erkekler bu hizmetleri karşılığında bir tür vergi muafiyeti aldılar. “Devşirme olarak seçilenlerin, tüm sağlıklı yetişkin Hıristiyan erkeklerin ödemek zorunda olduğu kafa vergisi olan cizye’yi ödemeleri gerekmiyordu.”

Bira, Süpürge veya Taş

Vergiler o kadar uzun süredir var ki, madeni paradan bile öncesine dayanıyor. Antik Mezopotamya’da bu durum oldukça tuhaf ödeme yöntemlerinin ortaya çıkmasına neden oldu.

Oklahoma Eyaleti tarihçisi Tonia Sharlach’a göre, “Örneğin, bir cesedi mezara gömmenin vergisi, muhtemelen ceset için yedi fıçı bira, 420 somun, iki ölçek arpa, bir yün pelerin, bir keçi ve bir yataktan oluşuyordu.”

Vergiler neredeyse her şeye uygulanıyordu ve neredeyse her şeyle ödenebiliyordu. “MÖ 2.000-1.800 civarında 18.880 süpürge ve altı kütükle ödeme yapan bir adamın kaydı var. Bu, hükümete ihtiyaç duyulan malları sağladığı bir tür düzenleme olmalıydı.”

Para hariç varlıklarla yapılan ödemelerin yaratıcılığı, bazılarının vergi memurlarını aldatmasına da yardımcı oldu. “Başka bir vakada, bir adam son derece ağır öğütme taşları dışında hiçbir şeye sahip olmadığını iddia etti. Bu yüzden vergi memurunun vergi ödemesi olarak bunları almasını sağladı.”

Meme Vergisi

En tuhaf vergiler arasında, bir zamanlar Hindistan’ın Kerala eyaletindeki yöneticiler tarafından alınan meme vergisi veya mulakkaram vardı. Kadınlar kamusal alanda kendilerini örtmek istiyorlarsa bunu ödemek zorundaydı ve bu aşağılayıcı vergi, hedeflendiği alt sınıf kadınlar için mali bir yüktü.

Meme vergisi, efsanevi bir protesto eyleminin fitilini ateşlemişti. Doğrulanabilir gerçekler az olmasına rağmen, hikaye genellikle iki yüzyıl önce Nangeli adında bir kadının evi olan Cherthala kasabasında anlatılıyor. Vergiyi ödeyemeyen ve öfkelenen Nangeli’nin memelerini kesip şaşkın vergi tahsildarına sunduğu söyleniyor. Bu eylem kadının hayatına mal olmuştu, ancak sonunda verginin kaldırılmasına yol açtığı iddia ediliyor.

Ömür Boyu Vergi Affı

Hindistan’ın Mauryan İmparatorluğu’nda (MÖ 321-185 civarı) her yıl bir fikir yarışması düzenlenirdi; kazanana vergi affı verilirdi.

Sharlach, “Hükümet vatandaşlardan hükümet sorunlarının nasıl çözülebileceği konusunda fikir istiyordu. Çözümünüz seçilip uygulanırsa hayatınızın geri kalanında vergi muafiyeti elde ediyordunuz.” diyor.

Yunan gezgin ve yazar Megasthenes (yaklaşık MÖ 350-290), Indica adlı kitabında bu uygulamayı şaşkınlık içinde anlatmıştı.(Arkeofili)